در حديث معتبر از امام محمد باقر عليه السّلام منقول است كه حق تعالى مىفرمايد : « نمىداند تأويل متشابهات قرآن را مگر خدا وراسخان در علم » « 1 » ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بهترين راسخان در علم بود وحق تعالى أو را تعليم كرده بود جميع آنچه بر أو فرستاده بود از تنزيل وتأويل قرآن ، ونبود آنكه خدا چيزى را بر أو نازل گرداند وتأويل آن را به أو تعليم ننمايد ، واوصياى آن جناب بعد از أو همهء علم أو را مىدانند « 2 » . ودر حديث معتبر ديگر فرمود كه : حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام مىفرمود كه : حق تعالى مىفرمايد إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ « 3 » « بدرستى كه در قصهء هلاك كردن قوم لوط يا غير آن در قرآن آيتها ونشانها هست براي صاحبان فراست وزيركى » ، حضرت فرمود : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم متوسّم بود كه به علامتها علوم بسيار وأحوال اخيار وأشرار بر أو ظاهر مىشد ومن بعد از أو وامامان از فرزندان من همچنين‌اند « 4 » . ودر أحاديث بسيار منقول است كه : هر روز بر حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم اعمال نيكوكاران وبدكاران اين امّت عرض مىشود ، پس حذر نمائيد از اعمال ناشايست « 5 » . ودر حديث موثق منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام به شخصي از أصحاب خود

--> ( 1 ) . ترجمهء آيهء 7 سورهء آل عمران . ( 2 ) . بصائر الدرجات 203 ؛ تفسير قمى 1 / 96 . ( 3 ) . سورهء حجر : 75 . ( 4 ) . كافى 1 / 218 - 219 . ( 5 ) . رجوع شود به بصائر الدرجات 424 وتفسير عياشى 2 / 109 وتفسير قمى 1 / 304 وكافى 1 / 219 ومعاني الأخبار 392 .